Jak będzie wyglądał handel przyszłości? Czy zakupy mogą być czymś więcej niż prostą wymianą towaru na pieniądze? Na te pytania odpowiadają twórczynie wyjątkowej inicjatywy DRM-LND – Maja Szyrocka, Natalia Grudziecka, Małgorzata Stryjewska i Joanna Nowakowska. Projekt, który współtworzą, powstał z potrzeby połączenia kompetencji biznesowych z nowym, odważnym podejściem do budowania doświadczeń konsumenckich.
DRM-LND to przestrzeń, w której tradycyjny model zakupów spotyka się z kreatywnością, sztuką i współpracą z artystami. To także miejsce, które odpowiada na rosnące oczekiwania współczesnych odbiorców – bardziej wymagających, poszukujących autentycznych przeżyć, a nie tylko produktów.
W rozmowie z przedstawicielkami marki rozmawiamy o tym, jak zmieniają się nawyki konsumentów, jak kreatywność przenika do świata handlu oraz w jaki sposób kobiety – liderki nowych trendów – kształtują modele współczesnej kultury konsumpcji.
Skąd wziął się pomysł na DRM-LND i jak wyglądała droga od koncepcji do realizacji w Polsce?
Pomysł zrodził się z codziennej obserwacji – widziałyśmy, że w Warszawie młodzi ludzie nie mają przestrzeni dla siebie. Bawialnie kończą się na dzieciach do 8. roku życia, a później zostają tylko galerie handlowe, fast foody albo – w najlepszym wypadku – kawiarnie. To nie daje możliwości twórczego spędzania czasu, odkrywania siebie ani budowania autentycznych relacji. Chciałyśmy stworzyć miejsce, które odpowie na tę potrzebę – bez sztuczności, z naturalnym zaproszeniem do działania i ekspresji.
Kiedy zobaczyłyśmy szwedzki koncept DRM-LND, poczułyśmy, że to dokładnie to, czego szukałyśmy. To było jak spotkanie z ideą, która idealnie pasuje do brakującego fragmentu układanki. Od tego momentu zaczęła się intensywna droga – pełna nauki, rozmów, adaptacji do lokalnego rynku. Ale energii nam nie brakowało, bo miałyśmy przekonanie, że robimy coś naprawdę ważnego – dajemy młodym przestrzeń, jakiej do tej pory w Polsce brakowało.
Co było dla Was najważniejsze przy adaptowaniu szwedzkiego konceptu do polskiego rynku? Czy musiałyście coś zmodyfikować, by lepiej odpowiedzieć na potrzeby lokalnych odbiorców?
Najważniejsze było, aby nie potraktować DRM-LND jak gotowego produktu do „przeszczepienia”. Polska ma swoją specyfikę – młodzież inaczej funkcjonuje, ma inne rytmy dnia, inne potrzeby kulturowe i społeczne. Chciałyśmy, żeby polska odsłona była autentyczna i bliska lokalnym odbiorcom.
Dlatego zmieniliśmy format warsztatów, dostosowałyśmy ofertę do oczekiwań Generacji Z i Alpha, mocniej postawiłyśmy na wspólnotowe działania i obecność w mediach społecznościowych. Nie chodziło o powielanie modelu, tylko o stworzenie przestrzeni, w której młodzi w Polsce naprawdę poczują, że to jest ich miejsce.
DRM-LND to nie tylko sklep, ale też kreatywna przestrzeń i warsztat – co było pierwsze: idea handlu czy potrzeba stworzenia miejsca spotkań?
Pierwsza była potrzeba spotkań. Dla nas to fundament całego projektu. Produkty są narzędziem – czymś, co wspiera doświadczenie, ale nie stanowi jego sedna. DRM-LND to przestrzeń, w której można tworzyć, personalizować, wymieniać się inspiracjami. To emocje, które się z tym wiążą – radość, sprawczość, satysfakcja – są prawdziwym celem.
Sam przedmiot, który zabierasz ze sobą, staje się symbolem tej chwili, pamiątką procesu i przeżycia. To odwrócenie logiki klasycznych zakupów – u nas najpierw jest przeżycie, a dopiero później produkt.
W jakim kierunku, Waszym zdaniem, zmierza współczesna kultura zakupów? Czy klasyczny model „wchodzę, kupuję, wychodzę” ma jeszcze rację bytu?
Współczesna kultura zakupów przesuwa akcent – liczy się nie tylko produkt, ale cała historia, proces, emocje, które się z nim wiążą. Klienci, szczególnie ci młodsi, oczekują czegoś więcej: chcą być częścią tworzenia, a nie tylko biernymi konsumentami.
Model „wchodzę, kupuję, wychodzę” oczywiście nadal istnieje i ma swoje miejsce, ale przestaje wystarczać. Dziś zakupy to część kultury, a nie tylko ekonomii. Młodzi ludzie pytają o kontekst, inspiracje, chcą zostawić w przedmiocie swój ślad. Właśnie to staramy się pokazać w DRM-LND – że zakupy mogą być przeżyciem, a nie tylko transakcją.
Co najbardziej przyciąga młodsze pokolenia – szczególnie Generację Z i Alpha – do takich konceptów jak DRM-LND?
Przede wszystkim możliwość ekspresji i współtworzenia. Generacja Z i Alpha mają ogromną potrzebę personalizowania rzeczy, tworzenia własnego stylu, budowania narracji o sobie i dzielenia się nią – często w mediach społecznościowych. Ale równie ważne jest to, że u nas mogą to robić offline – spotkać się w realu, wspólnie przeżyć coś kreatywnego, a potem dopiero przenieść to do świata online.
To połączenie doświadczenia społecznego z twórczą wolnością sprawia, że młodzi naprawdę chcą tu wracać.
Czy zauważacie, że odbiorcy stają się bardziej świadomi – nie tylko co do produktu, ale także procesu jego tworzenia i historii, która za nim stoi?
Zdecydowanie tak. To już nie jest tylko pytanie „ile to kosztuje” albo „czy jest modne”. Młodzi ludzie pytają o materiały, o inspiracje, chcą wiedzieć, kto stoi za danym projektem i w jaki sposób powstawał. Dla nich to element tożsamości – wiedza o tym, co tworzą i dlaczego, jest równie ważna jak efekt końcowy.
W DRM-LND staramy się to wspierać, pokazując proces od środka i zachęcając do zadawania pytań. To daje poczucie, że uczestniczy się w czymś prawdziwym, a nie tylko konsumpcyjnym.
Dlaczego Waszym zdaniem kreatywność zaczyna być równie ważna – a może nawet ważniejsza – niż sam produkt końcowy?
Bo kreatywność daje poczucie wyjątkowości. Produkt można kupić wszędzie, ale to, co stworzymy sami, ma zupełnie inną wartość. Własnoręcznie wykonany element, nawet drobny, staje się historią i doświadczeniem, które zostaje z nami na długo.
To już nie jest tylko biżuteria czy ubranie – to fragment naszej osobistej opowieści. Dlatego dla młodych ludzi proces twórczy bywa ważniejszy niż sam efekt. To właśnie ten proces sprawia, że przedmiot nabiera emocjonalnej wartości.
Jak projektujecie warsztaty i aktywności tak, by pobudzały wyobraźnię, a jednocześnie były dostępne dla każdego – niezależnie od wieku czy umiejętności?
Od początku zależało nam, by doświadczenie było inkluzywne – żeby każdy mógł wziąć udział, niezależnie od tego, czy ma doświadczenie artystyczne, czy nie. Dlatego stawiamy na prostotę narzędzi i otwartą formułę. Można przyjść „z ulicy”, bez przygotowania, i w ciągu kilkudziesięciu minut stworzyć coś unikalnego.
To działa na wielu poziomach – jest atrakcyjne dla 12-latka, który chce się wyrazić, ale też dla dorosłej osoby, która szuka chwili wytchnienia i kreatywnego odpoczynku. To uniwersalność, która sprawia, że DRM-LND gromadzi ludzi w różnym wieku.
Czy macie poczucie, że proces twórczy działa terapeutycznie lub buduje poczucie sprawczości u klientów? Czy to jest celowy efekt, czy pozytywna „wartość dodana”?
Tak, bardzo często to słyszymy od odwiedzających. Chwila skupienia na własnych rękach, na procesie tworzenia, oderwanie się od telefonu, od codziennych obowiązków – to działa jak głęboki oddech. Ludzie wychodzą z poczuciem ulgi, spokoju, czasem nawet z refleksją.
To nie był nasz główny cel, ale okazało się piękną wartością dodaną – że kreatywność działa jak forma terapii, wspierając nie tylko ekspresję, ale i dobre samopoczucie.
Wasz zespół to silna kobieca reprezentacja. Jakie znaczenie ma dla Was kobieca perspektywa w tworzeniu marki, która łączy handel, sztukę i społeczność?
Kobieca perspektywa wnosi ogromną wartość – empatię, uważność, zdolność łączenia wielu ról i patrzenia na projekt szerzej niż tylko biznesowo. Nasze doświadczenia jako menedżerek, ale też jako matek, sprawiły, że od początku myślałyśmy o DRM-LND nie tylko w kategoriach ekonomicznych, ale też społecznych i emocjonalnych.
Dzięki temu ta przestrzeń ma bardzo ludzki wymiar – to nie jest tylko sklep czy warsztat, ale miejsce relacji, bliskości i wymiany.
Czy spotkałyście się z momentami, w których kobiece przywództwo dawało Wam przewagę lub pozwalało spojrzeć na projekt z innej, bardziej empatycznej strony?
Tak, i to wielokrotnie. W pracy zespołowej kobiece przywództwo przejawia się w umiejętności słuchania, dzielenia się odpowiedzialnością, stawiania na współpracę zamiast rywalizacji. To buduje poczucie bezpieczeństwa i zaufania – a w biznesie, który polega na tworzeniu nowej jakości, jest to absolutnie kluczowe.
Mamy poczucie, że właśnie dzięki temu potrafimy rozwijać projekt z energią i otwartością, zamiast skupiać się na konkurencji czy indywidualnych ambicjach.
Jakie macie doświadczenia z budowaniem zespołów opartych na współpracy i wzajemnym wsparciu – zarówno lokalnie, jak i w ramach międzynarodowej sieci DRM-LND?
Od początku wiedziałyśmy, że chcemy działać partnersko. Każda z nas wnosi inne doświadczenie, inne kompetencje, ale zamiast się wykluczać – uzupełniamy się. To różnorodność jest naszym największym atutem.
Wierzymy, że zespół zbudowany na wzajemnym szacunku i wsparciu jest dużo bardziej odporny na kryzysy i otwarty na innowacje. Ta filozofia przełożyła się też na naszą społeczność – w DRM-LND chcemy, żeby każdy czuł się częścią wspólnoty, a nie tylko gościem.
Jakie macie plany na rozwój DRM-LND w Polsce? Czy przewidujecie kolejne lokalizacje, partnerstwa, nowe formy aktywności?
Warszawa to dopiero początek. Równolegle rozwijamy e-commerce, przygotowujemy kolejne formaty – w tym mobilne przestrzenie warsztatowe, które pozwolą nam wyjść poza stolicę i docierać do innych miast. Planujemy też współprace z markami, instytucjami kultury i wydarzeniami, które mogą wnieść nową energię do projektu.
Chcemy, aby DRM-LND stało się ruchem, a nie tylko miejscem – ideą, która rozwija się w różnych formach i odpowiada na różnorodne potrzeby.
Czy przewidujecie wprowadzenie polskich twórców, projektantów czy artystów do stałej oferty lub programu warsztatowego?
Tak, to dla nas priorytet. Zależy nam, żeby DRM-LND było miejscem spotkania globalnych inspiracji z lokalnymi talentami. Polscy projektanci, artyści i rzemieślnicy znajdą u nas przestrzeń do pokazania swoich pomysłów – zarówno poprzez produkty, jak i warsztaty.
Wierzymy, że łączenie lokalności z globalnym kontekstem tworzy nową jakość, a jednocześnie pozwala młodym ludziom zobaczyć, że ich własne pomysły mają taką samą wartość jak światowe trendy.
Co chcielibyście, by ludzie czuli po wyjściu z DRM-LND? Jakie emocje, wrażenia, może nawet refleksje chcielibyście zostawić w odwiedzających?
Chcemy, żeby wychodzili stąd z poczuciem, że zrobili coś własnego – że to była ich twórczość, ich czas, ich emocje. Marzy nam się, żeby DRM-LND zostawiało w ludziach radość, inspirację i wiarę, że każdy ma w sobie potencjał do tworzenia.
To nie ma być tylko zakupy – to ma być przeżycie, które zostaje w pamięci i sprawia, że chce się wracać. Jeśli ktoś wychodzi stąd z uśmiechem i przekonaniem „mogę więcej niż myślałem”, to wiemy, że osiągnęłyśmy cel.
Małgorzata Stryjewska, Maja Szyrocka, Natalia Grudziecka, Joanna Nowakowska
Zarząd DRM-LND Polska
Rozmawiał : K.D
Wszystkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie i rozprzestrzenianie artykułu bez zgody autora jest zabronione!
Prawo chronione przez ustawę z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych: Dz.U. z 1994 r. Nr 24, poz. 83
