Eros Thanatos Białego Teatru Tańca to sztuka która pojawiła się w Teatrze Polskim gościnnie. My mieliśmy okazje porozmawiać z Izadorą Weiss. Z wywiadu dowiecie się informacje o spektaklu ale nie tylko. Z naszej rozmowy dowiecie się także o tym jak dobierani są tancerze oraz co było trudnego w reżyserii tego wyjątkowego spektaklu .
Zapraszamy do wysłuchania naszej rozmowy :
Część I
Część II
Eros Thanatos to tytuł najnowszego spektaklu Izadory Weiss i utworzonego przez nią Białego Teatru Tańca. Choreografia do muzyki między innymi Karola Szymanowskiego, Kronos Quartet i łotewskiego kompozytora współczesnego Peterisa Vasksa inspirowana jest malarstwem Jacka Malczewskiego, w którym obsesyjne przeplatanie się motywów erotycznych z kobiecymi personifikacjami Śmierci stanowi kanwę wielu obrazów.
Na gościnnej scenie Teatru Polskiego w Warszawie zobaczymy międzynarodowy zespół starannie dobranych indywidualności prowadzonych z niezwykłą precyzją przez choreografkę przez meandry jej wyobraźni pobudzonej wielkim malarstwem do odkrywania nowych możliwości wyrażania emocji poprzez taniec.
Izadora Weiss o spektaklu Eros Thanatos:
Obrazy Jacka Malczewskiego są dla mnie wielką, wręcz niewyczerpaną inspiracją teatralną, którą można rozwinąć na wiele poziomów, dotykających każdego człowieka, niezależnie od jego sytuacji i kondycji.
Tytułowe Eros Thanatos odwiecznie przeplatają się bowiem w losach każdego z nas, co Malczewskiemu udało się pokazać z niezwykłą jak na jego czasy, odwagą i wolnością twórczą. Powstający spektakl jest próbą odtworzenia świata jego wyobraźni w obrazach scenicznych, w których postacie realne: Matka, Córka, Syn – przeplatają się z fantastycznymi: Satyrem, Faunem czy Śmiercią będącą jednocześnie piękną kobietą.
W pierwszej części spektaklu usłyszymy m.in. kompozycje Peterisa Vasksa. Część muzyki jest grana na żywo, na czym wyjątkowo mi zależało. Jest ona dla mnie najbliżej zmysłowości tytułowego Erosa, dotykając bezpośrednio widza. W drugiej części spektaklu pojawia się I Koncert skrzypcowy Karola Szymanowskiego, który jest kolejnym moim muzycznym odkryciem, po wcześniejszych fascynacjach m.in. Mahlerem, Bachem czy Schubertem, i bardzo poważnym wyzwaniem. To wyjątkowo trudna kompozycja, zwłaszcza jeśli chce się głęboko wniknąć w jej wielowarstwowość i strukturę. Jej połączenie z wyobraźnią Jacka Malczewskiego daje niesamowicie silny obraz, rodzaj misterium, w którym życie realne splata się z metafizyką.
To drugi projekt Białego Teatru Tańca, po pokazach odbywających się na Międzynarodowym Festiwalu Sztuki im. Siergieja Diagilewa w Petersburgu, gdzie prezentowaliśmy spektakle m.in. w Teatrze Aleksandryjskim i Ermitażu przy okazji wystawy prac Jana Vermeera.
Na scenie pojawią się tancerze z różnych stron świata, m.in. z Korei Południowej, Słowacji, Łotwy, Hiszpanii, Włoch, Niemiec i Polski. Najbardziej niesamowite jest obserwować, jak wtapiają się w świat znany nam z obrazów Malczewskiego, oddając im swoje serce, wyobraźnie i talent i odkrywając dla naszej publiczności, jak niesamowicie bogaty i płodny był to artysta.
Izadora Weiss biogram
Jest absolwentką warszawskiej szkoły baletowej i Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina, a także dwukrotną stypendystką Ministerstwa Kultury i Sztuki.
Odbyla staż choreograficzny pod kierunkiem Jiříego Kyliána, który zaprosił ją do Nederlands Dance Theater, co pozwoliło jej także na współpracę z takimi twórcami, jak Hans van Manen, Ohad Naharin i Paul Lightfoot. Założycielka i wieloletnia dyrektorka Bałtyckiego Teatru Tańca, z którym zrealizowała autorskie spektakle, inspirowane często klasyką literatury, jak Romeo i Julia według Szekspira do muzyki różnych kompozytorów czy Sen nocy letniej według Szekspira z muzyką Gorana Bregovicia.
W Warszawskiej Operze Kameralnej wyreżyserowała tryptyk Haendla Tre donne – tre destini z Olgą Pasiecznik w roli głównej, uznany przez „Rzeczpospolitą” za jedno z dwóch najważniejszych wydarzeń roku w polskim teatrze muzycznym. W 2015 roku w Bałtyckim Teatrze Tańca Izadora Weiss przygotowała kolejne premiery: Burzę według Szekspira oraz Fedrę według Racine’a, obie z muzyką Gustava Mahlera.
Drugi spektakl prezentowano w londyńskim teatrze The Place, gdzie uznano go za największe wydarzenie taneczne miesiąca. Z kolei spektakl Tristan & Izolda z wybranymi kompozycjami Krzysztofa Pendereckiego został zaproszony do Petersburga wraz z innymi pracami Izadory Weiss w wykonaniu BTT na Międzynarodowy Festiwal Sztuki im. Siergieja Diagilewa. Został on zrealizowany pod nową nazwą zespołu Biały Teatr Tańca i przy wsparciu Stowarzyszenia Ludwiga van Beethovena oraz Europejskiego Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego.
Izadora Weiss ma na swoim koncie liczne nagrody, m.in. Pomorską Nagrodę Artystyczną z 2009 r. i Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”. Dwa razy otrzymała także nagrodę im. Jana Kiepury dla choreografa roku.
