Franciszek Czułkowski aka Czuły ( Borys Szyc) to 40 letni mężczyzna, który tak naprawdę nigdy nie dorósł, współczesny Piotruś Pan. Czuły po postać głęboko złożona- człowiek legenda, uwodziciel, kumpel każdego.
Franek od lat żyje w podobny sposób pozostawiając po sobie złamane serca u kobiet, które oczekiwały czegoś znacznie więcej niż on mógł im zaoferować. Wydaje się,że cały czas szuka ale wciąż tak naprawdę tęskni za prawdziwym sensem życia, próbując uchwycić coś czego tak naprawdę sam nie potrafi jasno zdefiniować, ale odczuwa to mocno w swojej duszy. Jednak niezobowiązujący styl życia jaki lubi prowadzić mocno gryzie się z sensem budowania głębszego związku , tak więc w jego mieszkaniu pojawiają się kobiety na jedną, może dwie noce. Jest z nimi szczery, nie obiecuje złotych gór, poślubnych wzniosłych momentów, sielankowego życia we dwoje. One jednak nie potrafią oprzeć się jego urokowi i lgną do niego pomimo, iż w głębi duszy zdają sobie sprawę, że znajomość ta będzie mocno przelotna.
Każdego dnia jednak Franciszek mierzy się ze swoimi wewnętrznymi demonami, które z każdym dniem zaczynają go mocniej zjadać od środka. Dostrzega, że w tym jak żyje nie znajduje zupełnie ani satysfakcji ani spełnienia. W pewnym momencie jego codzienność przypomina raczej pikowanie głową w dół bez spadochronu, który można rozwinąć tuż przed wylądowaniem. Jednak żeby była jasność Franciszek to nie tylko playboy i hulaka to również utalentowany pisarz , który chwilowo zgubił wenę a może jej brak wynika też z jego beztroskiego stylu życiu i z tego, że nie skupia się zupełnie na swoim talencie. Nawet jego słynny ojciec (Jerzy Skolimowski), który jest uznanym malarzem mówi o nim „To jest mój syn Franciszek dawniej był pisarzem……a teraz…teraz jest po prostu synem”.
Wydarzenia, których on sam jest generatorem sprawiają, że staje przed koniecznością zmierzenia się z warszawską rzeczywistością, która w żaden sposób nie przypomina Nibylandii, tutaj trzeba płacić rachunki, mieć fundusze na codzienne utrzymanie. Kiedy w portfelu nie ma nic Czułego zaczyna dopadać zwyczajne rozczarowanie samym sobą bo czego by się nie dotknął to po prostu to psuje. Chociaż ma bogate doświadczenia życiowe to nie dojrzał do końca. Dlaczego? Może po prostu nie chciał, może myślał, że jego magnetyzm będzie działał jak uniwersalny klucz do każdych drzwi przed którymi stanie.
Jak jest Warszawa według Czułego?
Czuły przede wszystkim tworzy świat, którego chyba do tej pory nie widzieliśmy w żadnym serialu, którego fabuła osadzona jest w stolicy. Wykształcony, zdolny ale bez pracy, cieszy się wolnością mimo że jako ojciec nastoletniej córki powinien być raczej poważniejszym człowiekiem a w swoim podejściu do życia przypomina raczej studenta niż faceta w średnim wieku. Trochę fantasta ale kocha swoją córką bezgranicznie zresztą ze wzajemnością. Chociaż ona traktuje go bardziej jak przyjaciela, kumpla. Jednak Czuły jako ojciec w swojej roli bardzo autentyczny. Warszawa w „Warszawiance” jest kapryśna wiele obiecuje ale jeszcze więcej może zabrać. To także Warszawa z fajną atmosferą bo fabuła w moim odczuciu raczej nie nawiązuje do stolicy jako miasta wyścigu szczurów.
Dlaczego warto poświęcić czas na „Warszawiankę”?
Borys Szyc wcielając się w postać Czułego zbudował niezwykle autentyczny portret człowieka, który mimo 40 lat wciąż poszukuje swojej drogi do dojrzałości emocjonalnej. Jego bohater jest wyrazisty, empatyczny, nigdy nie odmówi pomocy drugiemu człowiekowi i tak naprawdę reszta postaci „Warszawianki” to tylko doskonałe tło, które dodaje Czułemu jeszcze więcej uroku. Oglądając ten serial ma się wrażenie, że Franciszek to taki koleś,z którym można iść na piwo i cokolwiek by nie zrobił to staniemy po jego stronie barykady. To jest właśnie ten magnetyzm postaci, który nie każdy aktor potrafi zbudować. Jego się po prostu lubi. Czuły wszędzie ma znajomych, którzy pożyczą mu forsę na przetrwanie lub dadzą piwo na tak zwaną krechę.
Serial według mnie został wspaniale nakręcony, stworzone zostały w nim znakomite dialogi i monologi, które momentami mocno trą o bandę. W produkcji nie ma nic co zniechęcało by widza do oglądania. Owszem jest tutaj dużo sexu, alkoholu i używek ale w końcu to serial dla dorosłych. Dobijając do brzegu „Warszawianka” posiada rodzaj narracji, która bawi ale jednocześnie skłania do refleksji. Po obejrzeniu pierwszego odcinka łyka się przysłowiowy haczyk i czeka się na kolejny epizod. Serdecznie zapraszam Was do świata Franciszka Czułkowskiego, który pokaże Wam jak on widzi Warszawę.
